Als je me echt zou kennen,

zou je weten dat....

Ik neem de uitdaging aan van Ingrid Prent, (http://uwcoachblog.nl/?p=444) via de blogkermis http://patrickschriel.nl/2011/11/30/coaching-blogkermis-editie-6/.

Als je me echt zou kennen, zou je weten dat het mij soms dagen kost om een blog om te zetten van beeld naar woord. Als je me echt zou kennen zou je weten dat ik rustig op publish druk waar het save zou moeten zijn en er dan een onaffe blog ongemerkt het licht ziet, waardoor ik de reacties op iets wat ik denk nog niet geschreven te hebben pas later begrijp. 

Als je me echt zou kennen, zou je weten dat een foto van mij vaak meer zegt dan mijn woorden. Dan zou je weten dat ik het fijn vind als iemand anders die beelden handen en voeten geeft, zoals Marlijn Nijboer (www.zinnenkunst.nl) dat voor mij doet. Als je me echt zou kennen, zou je weten dat ik oprecht verbaast kan zijn dat een ander niet alle dimensies in mijn foto's ziet.

Als je me echt zou kennen, zou je weten dat ik oprecht schrik van elk kind dat ook maar enigszins afwijkt in de manier van leren en je zou weten dat het is uit mededogen voor het volledig onvermogen van ons onderwijssysteem. Dan zou je begrijpen hoe blij ik ben als ik de site van Agnes Oosterveen www.ikleeranders.nl, ontdek. Je zou mijn volgende stap al weten.

Als je me echt zou kennen, zou je weten dat tikkende klokken voor mij af en toe net zo goed kanonschoten zouden kunnen zijn en de stampende naaldhakken in een stationshal heipalen op 1 meter afstand.  Om maar te zwijgen van een zaal vol 'gezellig' babbelende mensen, een akoestisch versterkt Gelredome in het kwadraat. Als je me echt zou kennen, zou je weten dat bij een concert van oprechte en echte muziek elke noot en elke klank binnenkomt als ware het metersgrote tibetaanse klankschalen en het uren, dagen later nog vibreert. Dan zou je weten dat dat pas echt op het scherpst van de snede is om ongefilterd de emotie die de muziek overbrengt binnen te laten komen zonder het te scheiden van de gevoelens van de muzikanten. Dan zou je weten dat ik bij het dirigeren van Fluent dus op de hoogste golven surf en het lang kan duren voor ik aanspoel op het zand. Dan zou je weten dat mijn stilte de verbinding is waar ik weer op adem kom.

Als je me echt zou kennen, zou je weten dat jouw emotie waar je in kunt zwelgen soms en die je dagelijks tentoonspreidt, bij mij binnenkomt met de kracht van een zwart gat in het heelal. Als je mij zou kennen, zou je weten dat je jouw verdriet niet hoeft te verbergen voor mij, het komt driedimensionaal binnen als een zware moesson en is veilig bij mij. Als je mij zou kennen, zou je weten dan je niet hoeft te doen alsof, doe dan maar liever niets. 

Als je me echt zou kennen, zou je weten dat ik "naar vriendschap zulk een mateloos verlangen" nog steeds de mooiste omschrijving van de herenliefde vind. Dan zou je weten dat ik het leven leid zoals ik dat wil leiden in al zijn facetten. Dan zou je weten dat ik mijn full color 3D dromen stap voor stap weet waar te maken. 

Als je mij echt zou kennen, zou je weten dat kijken en luisteren de kern is van mijn bestaan, de onderstroom achter de beelden, de woorden achter de woorden, zonder oordeel. Dan zou je weten dat ook hier de verbinding tussen beiden de stilte is, al is die soms oorverdovend.

Als je mij zou kennen, zou je weten dat mijn grootste angst is wat ik allemaal WEL kan.

Als je mij zou kennen, echt, zou je je over dit alles niet verbazen, dan zou je weten dat de schermen volkomen natuurlijk inmiddels op en neer gaan om te filteren wat, wanneer binnen kan komen en wat niet en dat ik daardoor vrij kan functioneren, voor het uiterlijk soms zelfs heel aangepast. Dan zou je weten dat mijn stilte, groots en diep, de soepele verbinding vormt tussen mijn binnnenwereld en mijn buitenwereld. 

Als ik jou echt zou kennen, zou ik dit allang met je gedeeld hebben, dat weet je, toch?   

http://www.maartenscoaching.nl/wp